Τρίτη, 5 Απριλίου 2011
Απολογισμός
να αντικρησω τον κόσμο δεν μπορω.
Το έλλειμα της ζωής μου μέτρω, απολογισμός.
Ζωή στο νοίκι, ζωή δανεικη
κρεβάτι διπλό στου καιρού τη μονη συνταγή"
Τρίτη, 5 Μαΐου 2009
Η κακοιποίηση του "Φυσιολογικού"
Βράδυ Δευτέρας και από τις λίγες φορές που ανοίγω skype από το σπίτι, το άνοιξα όμως… Με πετυχαίνει λοιπόν μια φίλη μου και πιάνουμε την κουβέντα… Έχοντας περάσει από διάφορα θέματα κάποια στιγμή που συζητάμε κάτι πάνω στην παρατήρηση μου κάνει το εξής σχόλιο με αρκετή δόση χιούμορ «το ότι το κάνεις και εσύ δεν σημαίνει ότι είναι φυσιολογικό»….
Ένοιωσα σαν να άναψε το λαμπάκι του τρελού εφευρέτη!
Το φυσιολογικό είναι μια απόλυτα παρεξηγημένη λέξη… Όλοι την κακοποιούν ανάλογα με το τη θέλουν να προβάλλουν…
Συνειδητοποίησα λοιπόν ότι ο περισσότερος κόσμος μπερδεύει την έννοια του φυσιολογικού με αυτή του μέτρου. Το φυσιολογικό όμως δεν είναι μόνο το μέτρο αλλά ΚΑΙ οι εξαιρέσεις του… Αυτές δεν επιβεβαιώνουν τον κανόνα όπως μας έλεγαν μικρά? (Δεν πιστεύω βέβαια ότι μόνο αυτό τον σκοπό εξυπηρετούν, αλλά ας το αφήσω αυτό προς το παρόν. )
Είναι το υπερσύνολο δηλαδή!Φυσιολογικό όπως λέει και η ετοιμολογία της λέξης είναι αυτό που απαντάς στην φύση και αυτή θεωρεί λογικό! Όχι εμείς δηλαδή αλλά αυτή…
Κοινώς τα ΠΑΝΤΑ!
Η εξέλιξη, η διαφορά, η αλλαγή, η ζωή η ίδια!!!
Γιατί πολύ απλά στην φύση μπορείς να δεις τα πάντα… αρκεί να θες να κοιτάξεις. Εκεί είναι και αυτά που λατρεύουμε και αυτά που απεχθανόμαστε, όλα εκεί!
Μας δίνουν το ΣΥΝΟΛΟ!
Κυριακή, 29 Μαρτίου 2009
Παγκόσμια ώρα της ΓΗΣ
Είχαμε ακούσει όλοι από τα media, ότι οι Έλληνες ήταν πρώτοι στην συμμετοχή και εγώ παρακολουθούσα με έναν φόβο αν τελικά θα ευοδωθεί η προσπάθεια, γιατί ως γνωστών σαν λαός είμαστε καλοί στα λόγια αλλά οι πράξεις είναι άλλο πράγμα... Περίμενα λοιπόν…
20:30 και εγώ ήμουν στο αυτοκίνητο φεύγοντας από το πατρικό μου, έχοντας οργανώσει τον πατέρα μου να σβήσει τα φώτα και πηγαίνοντας σε μια φίλη μου να την βοηθήσω να ανάψει το τζάκι της. Το ότι ήμουν στο αυτοκίνητο με βοήθησε να παρακολουθώ τις γειτονιές που είχαν σβήσει τα φώτα και τις γειτονιές που δεν είχαν κάνει τίποτα.
Αυτό που με στεναχώρησε ιδιαίτερα ήταν η ΕΡΤ... Είχαν δηλώσει ότι θα σβήσουν τα φώτα και ναι έσβησαν τα εξωτερικά όπως είπαν, αλλά όλο το κτίριο ήταν γεμάτο από φωτισμένα γραφεία και διαδρόμους... και δεν νομίζω ότι όλο το κτίριο ήταν γεμάτο από εργαζόμενους που δούλευαν, απλά είχαν ξεχαστεί.
Όντως δεν μπορούμε μόνοι μας να αντιστρέψουμε την κλιματική αλλαγή αλλά μπορούμε να βοηθήσουμε! Ένα χελιδόνι μπορεί να φέρει την Άνοιξη! αυτό είναι το μότο μου.
Μπορούμε να μειώσουμε την κατανάλωση, αν αλλάξουμε τις λάμπες με αυτές που εξοικονομούν ενέργεια και αν σβήνουμε τα φώτα όταν βγαίνουμε από ένα δωμάτιο... έλεος πια... Δεν μπορούμε δηλαδή όταν φεύγουμε από το γραφείο μας να σβήνουμε τα φώτα? Ή επειδή δεν πληρώνουμε εμείς την ΔΕΗ εκεί δεν μας νοιάζει??? Μα εμείς πληρώνουμε πάλι, πληρώνουν τα παιδιά μας που δεν θα έχουν εποχές, νερό να πιουν, δεν θα μπορούν να χαρούν την φύση...
Δεν θέλω να είμαι αρνητική όμως, έσβησαν τα φώτα και άνθρωποι που δεν το περίμενα και πολύ χάρηκα! (ναι έπαιρνα τηλέφωνα από το αυτοκίνητο και τσέκαρα ....) Χαίρομαι που σιγά σίγα περνάνε κάποια πράγματα μέσα μας! Χαίρομαι που η ανακύκλωση μπαίνει σιγά σιγά στην ζωή μας, χαίρομαι πού όλο και περισσότερος κόσμος νοιάζεται!
Για να κλείσω θέλω να θυμηθώ ένα βιβλίο που όταν ήμουν μικρή σημάδεψε την ζωή μου. Είναι ένα βιβλίο της Γαλάτειας Γρηγοριάδου - Σουρέλη, τίτλος "Εμένα με νοιάζει". Αφηγείται πολύ όμορφα μια ιστορία που διαδραματίζεται σε μια επαρχιακή πόλη που μια ολόκληρη τάξη σχολείου καταλαβαίνει τον κίνδυνο, παλεύει και αγωνίζεται με το σύνθημα "εμένα με νοιάζει", αν ένα πεύκο κόβεται ή καίγεται, έμενα με νοιάζει, αν ένα βοτσαλάκι λερωθεί από τα απόβλητά.
Είναι παιδικό - εφηβικό βιβλίο από τις εκδόσεις Πατάκη και το συνιστώ ανεπιφύλακτα για γονείς, νονούς, θείους, δασκάλους κτλ ας φυτέψουμε τον σπόρο στην ελπίδα μας, στα παιδιά...
Δευτέρα, 23 Μαρτίου 2009
Οι παλιές αγάπες...
Εκεί λοιπόν που δουλεύω σήμερα, με πολλά διαλλείματα και προσπάθειες να μαζέψω το μυαλό μου και να συγκεντρωθώ στην δουλεία μου, νοιώθω αυτή την απίστευτη σιωπή του σπιτιού να μου τρυπάει τα αφτιά. Απλά εκκωφαντική … Λέω λοιπόν να στραφώ στην παλιά κλασσική μου αγάπη, το ραδιόφωνο! Παίζω λοιπόν λίγο με τους σταθμούς και μένω στον Love… Συνεχίζω την δουλειά και οι ώρες περνούν, φτάνουμε στα μεσάνυχτα… και εκεί αρχίζει το ταξίδι… Είχα ξεχάσει το μεταμεσονύχτιο LOVE Radio…
Celine Dion: Don’t walk away, Total eclipse of the hurt, Άννα Βίσση παλιά 12 και ούτε ένα τηλεφώνημα και πολλά άλλα… Ένα ΑΑΑΑΑΧ… μια νοσταλγία, ένα ταξίδι στον χρόνο και μια ακόμα υπενθύμιση για το τι σημαίνει για μένα το ραδιόφωνο… Την μαγεία, το απρόσμενο, το τι θα συναντήσεις μετά την στροφή, το ταξίδι… σε παλιές στιγμές, ευχάριστες δυσάρεστες, δεν έχει πάντα σημασία αν κάποιο τραγούδι σου φέρνει θλίψη ή χαρά. Το ότι νοιώθεις αυτό το σφίξιμο σε κάνει να λες ότι τουλάχιστον υπάρχεις ε?
Ναι είμαι «κόντρα τέμπο» όπως λέει και η αδελφή μου…!!! Μου αρέσει όμως!!! Πάντα ήμουν «κόντρα τέμπο» σε όλα μου…
Καληνύχτα λοιπόν!
Κυριακή, 8 Φεβρουαρίου 2009
Ρατσισμός...
Για να μην σας κουράζω φτάνω στο προκείμενο... Το mail έλεγε για ένα ντοκιμαντέρ που είχε ανέβει σε ένα δικτυακό τόπο και άξιζε κάποιος να παρακολουθήσει.
Το ντοκιμαντέρ είναι για τον ρατσισμό....είναι 50 λεπτά περίπου, αλλά κατά την γνώμη μου αξίζει κάθε λεπτό…
Όποιος ενδιαφέρεται ας κάνει ένα κλικ και ας το δεί…
http://www.tvxs.gr/v4361
Είναι πράγματα που έχουμε ίσως σκεφτεί όλοι μας σε κάποια φάση με διάφορες δικαιολογίες. Μαύροι, μετανάστες, gay, άρρωστοι κτλ. Οι πιο δυνατή από μας ίσως το παλεύουν καλύτερα και σε ένα δεύτερο χρόνο έρχεται και η σωστή σκέψη… Το θέμα είναι όμως να καταφέρουμε την δεύτερη σκέψη να την κάνουμε πρώτη…
Σάββατο, 24 Μαΐου 2008
Δήθεν...
Σαν να προσπαθείς σε ένα συρτάρι να χωρέσεις όλα τα χειμωνιάτικα σου… γίνεται;;; όχι βέβαια!
Κι όμως αυτό προσπαθούν όλοι, αυτός ο φόβος για το διαφορετικό έχει εξελιχθεί…
Πρέπει αναγκαστικά να ανήκεις κάπου, δεν γίνεται διαφορετικά.
Αυτό που μου προξενεί ακόμα εντύπωση είναι ότι και αυτοί που υποτίθεται είναι εναλλακτικοί, αυτοί δηλαδή που είναι μειοψηφία και δέχονται βολές από τις πλειοψηφίες ακόμα και αυτοί αν δουν κάτι «ξένο» ξεσπαθώνουν. Όχι κύριε για να ανήκεις σε μένα πρέπει να ακολουθείς κάποιους κανόνες αλλιώς έξω από την πόρτα…
Μα όλους τους κανόνες;;;
Θα μου πεις, τι σε έπιασε τώρα;; ;Δεν τα ξέρεις;;;
Η αφορμή λοιπόν μου δόθηκε από την μουσική και ιδίως από τα «έντεχνα» ραδιόφωνα…
Τι λένε αυτοί οι κύριοι; Αν σου αρέσει η έντεχνη μουσική, δεν μπορείς κυρία μου να ακούς και λαϊκά, ούτε να παρακολουθείς Eurovision…Γιατί δεν μπορώ;
Μήπως όταν αγοράζω ένα cd της Γαλάνη, Αρβανιτάκη κτλ υπογράφω κανένα συμβόλαιο ότι δεν θα μου αρέσει η Πέγκυ Ζήνα ή ο Πλούταρχος ή και η Καλομοίρα;;; ή ότι δεν θα παρακολουθώ πια Eurovision παρά μόνο φεστιβάλ Θεσσαλονίκης;;;
Και εντάξει , το σέβομαι ότι ο εκάστοτε εκφωνητής μπορεί να μην του αρέσει να του δημιουργεί αποστροφή…λογικό και επιτρεπτό να εκφράζει την γνώμη του αφού έχει την δυνατότητα. Αλλά δεν δέχομαι με τίποτα να χλευάζει μια άλλη τάση…
Το θεωρώ αδιανόητο κάποιος που έχει μια κάποια εξουσία, γιατί μην γελιόμαστε το μικρόφωνο είναι εξουσία, να κοροϊδεύει και να μειώνει κάτι που είναι αντίθετο προς τα πιστεύω του.
Γιατί αν το αναλύσουμε λίγο παραπάνω, πόσο πολύ νομίζεται ότι απέχει αυτό από την πυρά της ιεράς εξέτασης;;; Για μένα δεν απέχει και πολύ, η βασική αρχή είναι ίδια, δεν ασπάζεσαι τις απόψεις μας; Στην πυρά…!!!
Η τέχνη δεν έχει ανάγκη από εντεχνίλες για να υπερασπίζονται την ποιότητα, μην ανησυχείτε…
Θα επανέλθω σε αυτό το θέμα σίγουρα γιατί είναι κάτι που με απασχολεί γενικά, ίσως επειδή και εγώ δεν νοιώθω να ανήκω κάπου εξολοκλήρου…
(Τα ονόματα των καλλιτεχνών είναι ενδεικτικά και απολύτως σεβαστά. )
Σάββατο, 23 Φεβρουαρίου 2008
Ας ξεκινήσουμε με λίγη γκρίνια...
Το μόνο σίγουρο είναι ότι αυτοί που τις παίρνουν δεν λαμβάνουν υπόψη όλες τις παραμέτρους...
Πως το έχω καταλάβει;;; απλό!
Θα σας παραθέσω ένα παράδειγμα...Το σύστημα του ΚΤΕΟ...
Όπως όλοι γνωρίζουμε, τουλάχιστον όλοι σε αυτή την κατά άλλα υπέροχη πόλη την Αθήνα, το να περάσει κανείς ΚΤΕΟ πριν τα ιδιωτικά εμφανιστούν ήταν ένας εφιάλτης.
Αυτός είναι ο λόγος που δημιουργήθηκε και τόσο μεγάλη ουρά... η αρχική νομοθεσία ήταν να περνάει ΚΤΕΟ κανείς μετά τα 5 χρόνια της αγοράς του αυτοκινήτου του, αλλά λόγω της δυσκολίας να εξυπηρετηθεί ο τόσο μεγάλος όγκος των οχημάτων ο πραγματικός χρόνος μπορεί να ήταν και 7 χρόνια ...
Κάποιος λοιπόν αποφάσισε ότι επιτέλους πρέπει να εκμηδενιστεί η ουρά...λογικότατο!!!
Αλλά... δεν κάθισε να σκεφτεί τον τρόπο που θα γινόταν αυτό.
Είπε λοιπόν ο κύριος, ποιες χρονιές έχουν μείνει πίσω ... 2002, 2003, άντε να βάλουμε και το 2004 για να περνάνε πλέον τα οχήματα μετά από 4 χρόνια και όχι 5. Όλα αυτά τα οχήματα να περάσουν το 2008!
Όλα καλά μέχρι εδώ ...
αλλά δεν είπε πχ όλα τα εκπρόθεσμα, 2002, το 1 τετράμηνο, του 2003 το 2 και του 2004 το 3 και από του χρόνου με την άδεια κυκλοφορίας...
Όχι! να περάσουν με την άδεια κυκλοφορίας... Άρα ένα όχημα που έχει κυκλοφορήσει τον 10/2002 να περάσει τον 10/2008 και ας έπρεπε το συγκεκριμένο όχημα να έχει περάσει είδη 1 φορά ΚΤΕΟ. Ενώ ένα που έχει κυκλοφορήσει 2/2004 να περάσει τον 2/2008.
Αν ο κακομοίρης με το καινούργιο αυτοκίνητο δεν το πήρε χαμπάρι (πώς να το πάρει ας πούμε αφού δεν ακούστηκε πουθενά...) και το περάσει μετά από την προκαθορισμένη ημερομηνία θα αναγκαστεί να πληρώσει πρόστιμο τα διπλάσια .... Ενώ αυτός του 2002 θα πληρώσει κανονικά!
Τα παράπονα βέβαια του Υπουργείου Μεταφορών δεν το βρίσκουν καθόλου παράλογο αυτό...
Ούτε βέβαια φρόντισαν, παράδειγμα με την αποστολή των ειδοποιητηρίων των τελών κυκλοφορίας να ενημερώσουν τον απλό πολίτη...
Ήταν πολύ δύσκολο να το σκεφτεί κανείς θα μου πεις...
Και πως το παίρνεις χαμπάρι;;; πάει από στόμα σε στόμα λες και είναι εφτασφράγιστο μυστικό ή καμιά από της παραδόσεις που μεταφέρονται από στόμα σε στόμα τόσα χρόνια...
Άντε, αν είσαι τυχερός σου στέλνει κανένα Ιδιωτικό ΚΤΕΟ ένα ενημερωτικό και αν τα Ελληνικά Ταχυδρομεία στο παραδώσουν στην ώρα τους μπορεί και να γλυτώσεις το πρόστιμο...
Ε Λ Ε Ο Σ !!!