Οι παλιές αγάπες...

Αυτή την περίοδο έχω πάρα πολύ δουλειά, σε σημείο που να δουλεύω σαββατοκύριακο και γενικά να έχω ένα συνεχόμενο άγχος αν θα προλάβω τις ημερομηνίες. Ξέρω ξέρω τρομερή λούμπα που δεν πρέπει να πέφτουμε , αλλά… υπάρχει πάντα ένα αλλά…
Εκεί λοιπόν που δουλεύω σήμερα, με πολλά διαλλείματα και προσπάθειες να μαζέψω το μυαλό μου και να συγκεντρωθώ στην δουλεία μου, νοιώθω αυτή την απίστευτη σιωπή του σπιτιού να μου τρυπάει τα αφτιά. Απλά εκκωφαντική … Λέω λοιπόν να στραφώ στην παλιά κλασσική μου αγάπη, το ραδιόφωνο! Παίζω λοιπόν λίγο με τους σταθμούς και μένω στον Love… Συνεχίζω την δουλειά και οι ώρες περνούν, φτάνουμε στα μεσάνυχτα… και εκεί αρχίζει το ταξίδι… Είχα ξεχάσει το μεταμεσονύχτιο LOVE Radio…
Celine Dion: Don’t walk away, Total eclipse of the hurt, Άννα Βίσση παλιά 12 και ούτε ένα τηλεφώνημα και πολλά άλλα… Ένα ΑΑΑΑΑΧ… μια νοσταλγία, ένα ταξίδι στον χρόνο και μια ακόμα υπενθύμιση για το τι σημαίνει για μένα το ραδιόφωνο… Την μαγεία, το απρόσμενο, το τι θα συναντήσεις μετά την στροφή, το ταξίδι… σε παλιές στιγμές, ευχάριστες δυσάρεστες, δεν έχει πάντα σημασία αν κάποιο τραγούδι σου φέρνει θλίψη ή χαρά. Το ότι νοιώθεις αυτό το σφίξιμο σε κάνει να λες ότι τουλάχιστον υπάρχεις ε?
Ναι είμαι «κόντρα τέμπο» όπως λέει και η αδελφή μου…!!! Μου αρέσει όμως!!! Πάντα ήμουν «κόντρα τέμπο» σε όλα μου…
Καληνύχτα λοιπόν!